Royal Teun of Amies Home 20-04-2003		Princess Pientje of Amies Home 01-09-2003

Hier in huis hadden we net onze Sproet moeten laten inslapen verdriet allom. En Teun kwam hier als troostpup, en pleister. Een vriendin van mij had hem samen met Bram "besteld". Niet iedereen hier in huis was er even blij mee omdat 't nog zo vlug was na Sproetje, maar Teun had een missie.

Als ik ooit een puppekind heb gezien die z'n missie heeft volbracht dan is hij 't wel. Wat een heerlijk ventje.

Ik was toen nog totaal onbekend met 't ras en de verzorging en Teun zag er na enkele weken ook uit als Fozzie Bear. En toen hij terug naar de fokker moest voor een operatie aan z'n cherry-eye, vroeg ze me om toch maar wat eerder te komen omdat hij er volgens haar niet meer uitzag. Ze had volledig gelijk en we brachten hem weer als amerikaans cockertje mee naar huis.

Ik leerde in de loop van de tijd hem zelf te onderhouden, wat dus echt in 't begin een hele klus was. Maar al gaande kreeg ik er steeds plezier  in. Inmiddels gaat alles wat amerikaans, engels en iers is hier zelf door mijn handen. Heb er plezier in en leer nog steeds veel bij.

Toen Teun een half jaar was wilde ik voor hem een vriendinnetje hebben en dat werd Pien. Teun is zelf meegeweest om een keuze te maken, tenslotte moest hij er mee leven.

Dolle pret dus hier en samen met Truus en Aura (ieren) groeiden ze op. Dat er geregeld sprake was van overmoed en grootheidswaanzin mag duidelijk zijn. Als klein cockertje tussen de poten van een ier maak je zeker indruk op tegemoet komende honden.

Er ontstonden "plannen" met Pien en Teun en we gingen voor de benodigde onderzoeken naar de dierenarts. Toen zowel hij als zij een stempel op hun kontjes hadden was 't wachten totdat Pien weer loops zou worden.

Maar met een epileptische aanval van Teun vielen hier alle plannen in duigen en Teun werd drie dagen later gecastreerd. Jammer maar ik was al lang heel er blij dat er nog niets op stapel stond. Je zult je pupkopers dit nieuws moeten meedelen en waar zadel je je pups mee op.

Inmiddels hebben we met Teun en z'n epilepsie onze draai gevonden. Hij heeft geen zware toevallen en hersteld vlug. Heeft even op de medicatie gestaan toen hij ineens ging clusteren (meerdere aanvallen achter elkaar). Maar omdat die medicatie zo'n enorme invloed op hem had en we onze vrolijke spring in 't veld kwijt waren zijn we gaan afbouwen en momenteel geen medicatie, dat gaat goed.

Pien groeide lekker op en is een heerlijk hondje, wat terug houdend. En eigenlijk een heerlijke bitch.

Maar ook Pien kreeg epilepsie. Net als bij Teun niet zwaar. Dus nu 2 epi hondjes hier in huis. Het is niet anders en ben alleen maar blij dat mijn "plannen" nooit doorgang hebben gevonden.

Inmiddels is 't bekend dat ook Binquie, een broetje van Pien uit een nestje later (zelfde ouders) ook epilepsie heeft.

Jammer dat een zo heerlijk ras toch bedoezeld is met erfelijk materiaal. En er dan toch mee gefokt mag/kan worden.

Als je eenmaal een aanval hebt gezien, borrelen er toch echt heel veel vraagtekens omhoog. Waarom dan toch fokken???

Wat doe je je honden en hun eigenaren aan!!!!!

Teun knip en scheer ik inmiddels kort omdat er met z'n toch al moeilijke vacht en zeker na z'n castratie geen doorkomen meer aan was en ik ook graag met hun wil zwemmen en de bossen in.

En ook Pien heeft hier nu inmiddels een korter kapsel. Type bos-ami. Zij blij ik blij.

De takkenteef		Heerlijk op m'n buik		Ik nat? nou en??		Super goor ventje